Opsporingsverzoek
Om het geweld in zijn land te ontvluchten vertrok Halimo zo'n 15 jaar geleden naar Nederland. In de chaotische situatie die aan zijn vlucht vooraf gaat, verliest hij zijn familie uit het oog. Direct na zijn aankomst in Nederland gaat hij naar hen op zoek. Een broer en een zus blijken overleden. Waar zijn andere zus is, blijft lange tijd onduidelijk. Tot hij van een neef hoort dat veel Somalische vluchtelingen in Jemen zitten en hij van hem het advies krijgt bij het Rode Kruis een opsporingsverzoek in te dienen.
Een opsporingsverzoek begint met een gesprek bij één van de regionale tracingteams van het Nederlandse Rode Kruis. Samen met tracingvrijwilligster Inez Schatz in Rotterdam vult Halimo een tracingformulier (een opsporingsformulier) in, met als doel zijn zus in Jemen op te sporen. Het opsporingsverzoek gaat vervolgens naar het hoofdkantoor van het Nederlandse Rode Kruis in Den Haag. Christel Kievits, medewerker Tracing: 'Voor wij het verzoek doorsturen bekijken wij wat de mogelijkheden binnen het betreffende land zijn en of er voldoende informatie over de gezochte persoon is om mee aan de slag te gaan'.
Vluchtelingenkamp
Jemen, het land waar Halimo zijn zus hoopte te vinden, is relatief veilig. Via het hoofkantoor gaat Halimo's opsporingsverzoek dan ook naar de zusterorganisatie in Jemen. 'Helaas stuurde Jemen het verzoek via het hoofdkantoor in Den Haag weer terug, met de mededeling dat de informatie te beperkt was', aldus Inez. 'Halimo vermoedde dat zijn zus ergens in Jemen in een vluchtelingenkamp zat, maar wist niet in welk kamp. Onze zusterorganisatie in Jemen gaf aan dat er talloze vluchtelingenkampen zijn. Ze konden niet elk kamp langsgaan. Halimo was vreselijk teleurgesteld en ik ook.'
Broadcast
Behalve een opsporingsverzoek behoort opsporing via broadcast (radiobericht) of via internet ook tot de mogelijkheden. Christel van het hoofdkantoor in Den Haag: 'In Somalië is broadcast een goede optie: veel mensen luisteren daar naar de BBC.'
Ook in de zaak van Halimo zorgt broadcast voor de doorbraak. 'Halimo was er van overtuigd dat zijn zus in Jemen zat', vervolgt Inez: 'We hebben toestemming gevraagd om zijn naam en de naam van zijn zus te gebruiken voor uitzending binnen de vluchtelingenkampen. Dit keer hadden onze collega's in Jemen meer succes: Halimo's zus meldde zich. Halimo was dolblij.'
'Ik moest huilen van geluk' aldus Halimo na het eerste telefoongesprek met haar. 'Ik heb wel duizend keer dankjewel gezegd tegen het Rode Kruis. Zonder hen was het niet gelukt. Ik hoop haar snel te zien. Ik heb haar zo gemist.'